Evlat (Tiyatro) ve karaborsa hüzün

Uniq açıkhava sahnesinde izledik. Çok duygusal hikaye ama bir gram duygulandıysam şerefsiz evladıyım. Duygularımız üzerinden kara para basılıp piyasaya sürülmüş gibi hissettim. Neden, üzerine düşünelim.

Evlat, boşanmış bir anne babanın tek oğullarının öyküsüne odaklanıyor. Ergenlik çağındaki baş kahraman annesi ile babasının ayrılmasını bir türlü kabullenemez. O yaşlarda böyle bir olumsuzluk olmadığı halde insanın ne kadar duygusal ve darmadağın olabileceği malumken, böyle bir travmanın olumsuzluğunu kavramak yaşamayan için kolay görünmüyor.

Oyun yaklaşık iki saat uzunluğunda. Oyuncular harika. Açık hava çok güzel, şehirden bir saatliğine kaçmışız sanki. Elimizde biralarımız, patlamış mısırlarımız. Ama bir türlü havaya giremiyoruz.

Oyunda en büyük aksaklığın senaryo olduğunu düşünüyorum. Bu kadar iyi oyunculara, bu kadar sağlam bir konuya rağmen kanal D dizisi romans duygusallığını nasıl aşamazsınız? Bunun başarılabildiğine gerçekten inanamıyorum.

Abartıyor olabilirim. Zira birlikte oyuna gittiğim bazı arkadaşlarım oyunu beğendiler. Benim hayal kırıklığım belki de senaryoya ağırlık vermemden ve yüksek beklentimden kaynaklanıyor. Ama bu kadar güzel malzemeler varken elimizde, neden iyi bir oyuna ulaşılamadığına gerçekten hala inanamıyorum.

Saatler geçmesine, oyun ilerlemesine rağmen karakterlerin hikayelerini bir türlü kavrayamıyoruz. Tamam, karşımızda duygulanan, üzülen, kendilerini yerden yere vuran, intihar eden karakterler var. Ama hangi acıları yaşıyor bu insanlar? Bu acıları kendi beden ve jestleri ile nasıl ortaya koyuyorlar?

Örneğin kahramanımız annesi babası ayrılmış ve depresyon yaşayan herhangi bir genç olmayı nasıl aşıyor bizim için? Çünkü eğer bu tipleme aşılamıyorsa, bir haber programının izlemekten başka ne yapıyor oluyoruz biz? Kendimizden neler bulabiliyoruz bu etten kemikten, canlı kişilerde?

Üzüldüğüm bir nokta da depresyon, intihar, ayrılık, yalnızlık gibi konuların edebi sanatlarda nasıl kolayca sabote edilebileceği. Kanımca böyle konular, özellikle de yaşamla ilgili olduğu için intihar, çok özel şekilde ele alınması gereken alanlar. Bunu, intiharı bir şekilde çevrenizde yaşamışsanız, o soğukluğu duyumsadıysanız çok daha iyi anlıyorsunuz. Ya da durup bir saniye düşünseniz.

Kızıyorum. Çünkü duygularımız üzerinden kara para kazanıyor bu tarz insanlar.

Velhasıl, önermediğim bir oyundur.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: